Mooie verhalen van
Mandy
Verhalen uit het hart van een uitvaartondernemer
Met mijn columns, die ik wekelijks schrijf voor de lokale krant en social media, wil ik als uitvaartverzorgster meer achtergrond en verdiepende informatie geven over onderwerpen rondom overlijden.
Dit kan gaan over een bepaald onderwerp rondom een uitvaart, maar het kan ook een ervaring zijn uit het werk als uitvaartverzorgster. Hiermee hoop ik meer openheid te creëren en het taboe rondom de dood iets te verkleinen.
Een rouwstoet passeert, hoe hoort het eigenlijk?
Wanneer ik voor een rouwstoet uitloop erger ik me vaak groen en geel aan wat er gebeurt op straat. Hoe de stoet wordt doorgesneden door een ongeduldige automobilist, we worden ingehaald door een groepje langs scheurende scooters omdat we ‘te langzaam’ rijden of...
Ome Frank de spontane spreker
Wanneer iemand komt te overlijden heb ik meestal twee grote gesprekken met de nabestaanden. De eerste kort na het overlijden en de tweede na een paar dagen, om het draaiboek voor de uitvaart op te maken. Tijdens dit gesprek stemmen we het programma af...
“Hij is weer thuis”
Dit klinkt misschien heel gek, maar ik heb vandaag iemand blij gemaakt. Een moeder door haar zoon na 18 jaar weer bij haar thuis te brengen. Althans, zo ervaarde ze het. Achttien jaar geleden is hij verongelukt en is toen begraven op een mooi plekje bij...
Wij helpen u graag
Heeft u vragen over één van de onderwerpen of een andere vraag? Neem gerust contact met ons op. Laat u inspireren over een liefdevol en persoonlijk afscheid.
𝗧𝗼𝘁 𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗼𝘃𝗲𝗻 ♥️
Toen ik zo’n zeventien jaar geleden begon in de uitvaartwereld, hoorde ik nog regelmatig bijzondere verhalen over cremeren. Niet van collega’s, maar van mensen zelf. Verhalen die ergens ooit ontstaan waren en daarna een eigen leven waren gaan leiden. Dat kisten weer open zouden gaan. Dat meerdere mensen tegelijk gecremeerd zouden worden. Of dat kisten opnieuw gebruikt zouden worden. Van die verhalen die zich makkelijk verspreiden als niemand precies weet hoe het werkelijk gaat. 💭
Gelukkig is daar in de loop der jaren veel in veranderd. Crematoria zijn opener geworden. Families mogen tegenwoordig, als ze dat willen, mee naar de ovenruimte. Voor sommige mensen klinkt dat nog steeds een beetje luguber. Maar voor anderen voelt het juist heel waardevol. ✨ Het idee dat ze iemand echt tot het allerlaatste moment hebben begeleid.
Onlangs mocht ik weer zo’n familie begeleiden. Samen hadden ze hun vader thuis nog verzorgd. Zijn kist gesloten. En nu brachten ze hem ook samen het laatste stukje weg. Toen de kist langzaam naar binnen schoof, bleef het even stil. En daarna zei één van de zonen met een kleine glimlach: “𝙕𝙤 𝙥𝙖𝙥… 𝙬𝙞𝙟 𝙝𝙚𝙗𝙗𝙚𝙣 𝙟𝙚 𝙩𝙤𝙩 𝙖𝙖𝙣 𝙙𝙚 𝙙𝙚𝙪𝙧 𝙜𝙚𝙗𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩.”
Juist door die openheid zijn veel van de oude spokenverhalen inmiddels verdwenen. Omdat mensen met eigen ogen kunnen zien hoe netjes en respectvol het er werkelijk aan toe gaat. 🙏🏻
📸: @sterrenheuvel
#latenwededoodbespreekbaarmaken #persoonlijkafscheid #respectvol #wanmakeruitvaart
𝐋𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐨𝐧𝐬 𝐫𝐚𝐤𝐞𝐧 🌿
Bij Wanmaker Uitvaart krijgen we vaak de mooiste, hartverwarmende reacties van de families die we hebben mogen ondersteunen. Het is zo bijzonder om te lezen hoe we voor anderen het verschil hebben kunnen maken in een moeilijke tijd. 💜
Dank lieve families, jullie woorden geven ons kracht en bevestigen dat we op de juiste manier werken 🌺
#lievewoorden #dankbaarheid #wanmakeruitvaart #uitvaartheemskerk #uitvaartbranche #uitvaartverzorger #uitvaartbegeleiding #alleenmaarliefde
𝗦𝗼𝗺𝘀 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝗯𝗹𝗼𝗲𝗺𝗲𝗻 𝗺éé𝗿 𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗹𝗹𝗲𝗲𝗻 𝗯𝗹𝗼𝗲𝗺𝗲𝗻.
Jolanda en Gabrielle van @gegotenliefde benaderden ons met de vraag of zij iets voor Milan mochten maken van de bloemen. Na goedkeuring van de familie werden er na het afscheid van Milan vijf bloemen zorgvuldig uitgekozen en bewaard.
Geel en blauw.
De kleuren van de vlag van Oekraïne 🇺🇦
Kleuren die bij hem horen. Bij zijn verhaal.
De bloemen zijn vervolgens verwerkt in vijf kleine stenen.
Vijf stenen.
Voor vijf gezinsleden.
Een liefdevol gebaar waar zijn familie heel blij mee was.
Een tastbare herinnering.
Om vast te houden.
Om dichtbij te dragen.
Wat veel mensen niet weten, is hoeveel er mogelijk is met afscheidsbloemen. Ze hoeven niet te verwelken en te verdwijnen. Je kunt ze laten drogen, verwerken, persen of zoals hier, laten vereeuwigen in een blijvende vorm.
Een klein gebaar, maar van onschatbare waarde in hoe je iemand bij je blijft dragen.
We denken graag mee over manieren om herinneringen tastbaar te maken. 🌿
#tastbaar #herinnering #vooraltijd #afscheid #bloemen #wanmakeruitvaart
Naar aanleiding van haar eerste column werd onze lieve collega Shari benaderd door de krant met de vraag of ze haar mochten interviewen. Natuurlijk zei ze ja. En vandaag, terwijl de Internationale Vrouwendag op de stoep staat, is het artikel verschenen.
#trots !!!!
🩵🤍𝗕𝗲𝘀𝗰𝗵𝘂𝗶𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝗺𝘂𝗶𝘀𝗷𝗲𝘀 🤍🩵
Vorige week schreef ik over het moment waarop twee jonge ouders hun stilgeboren kindje van 21 weken oud uit het waterbedje haalden en in zijn mandje legden. Vandaag schrijf ik over de stappen die volgden richting het moment van fysiek loslaten.
In onze lounge in Heemskerk hadden we alles klaargezet: een grote teddybeer 🧸 op een schapenkleedje met daarboven een hemeltje (hetzelfde hemeltje waar mijn beide kinderen ooit onder hebben gelegen), drie kleine bloemstukjes, een trosje ballonnen, en in het midden plaatsten zij het mandje 🧺. Naast het mandje stond zijn voormalige waterbedje, ditmaal gevuld met kleine witte drijfkaarsjes die de ouders aan het begin van de ceremonie samen aanstaken. Er werd muziek geluisterd, woorden gedeeld en foto’s getoond. Beelden uit een blije zwangerschapsperiode, gevolgd door emotionele en trotse foto’s van hun complete maar veel te kleine kindje. ✨
Na de ceremonie was er beschuit met wit-blauwe muisjes. Voor sommigen misschien tegenstrijdig, maar voor deze ouders juist heel passend. Hun zoon werd geboren, en in Nederland hoort daar nu eenmaal beschuit met muisjes bij — ook nu. Na de bijeenkomst namen zij hun kindje nog één nachtje mee naar huis. Een laatste nacht samen, ook al konden ze hem niet meer zien. Zo was hij nog even dichtbij, maar hadden ze samen wel weer een stapje afgelegd.
De volgende ochtend brachten we hem samen naar het crematorium. Na het wegbrengen lieten de ouders en kersverse opa en oma’s de ballonnen los en keken ze na hoe deze rustig de hemel in vlogen. ☁️ Zo mocht hij op datzelfde moment ook symbolisch vrij zijn.
#beschuitmetmuisjes #stilgeboren #persoonlijkafscheidnemen #wanmakeruitvaart
Op verjaardagen hoor ik het regelmatig:
“Wij zijn daar verzekerd, dus…”
Maar hoe zit het nu eigenlijk écht met uitvaartverzekeringen?
Er bestaan veel misverstanden over vrije keuze en vergoedingen. Terwijl een verzekering in de basis niets meer is dan een manier van betalen. De keuzes rondom een uitvaart blijven altijd bij de nabestaanden.
Met deze nieuwe maandelijkse rubriek “𝘏𝘰𝘦 𝘻𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘸𝘦𝘦𝘳?” leggen wij stap voor stap uit wat belangrijk is om te weten. Helder en zonder ingewikkelde taal.
𝗗𝗲𝘇𝗲 𝗺𝗮𝗮𝗻𝗱: 𝘂𝗶𝘁𝘃𝗮𝗮𝗿𝘁𝘃𝗲𝗿𝘇𝗲𝗸𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻. 🤍
📌 Sla deze post op voor later.
Je weet nooit wanneer deze informatie van pas komt.
Duidelijkheid vooraf geeft rust achteraf.
Tot volgende maand bij 𝘏𝘰𝘦 𝘻𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘸𝘦𝘦𝘳?
#uitvaartverzekeringen #hoezithetookalweer #uitvaartheemskerk #wanmakeruitvaart
𝗩𝗮𝗻 𝘄𝗮𝘁𝗲𝗿𝗯𝗲𝗱𝗷𝗲 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗮𝗻𝗱𝗷𝗲 🧺
Enkele weken geleden heb ik een mooie reis mogen maken in het Midden-Oosten. Even ertussenuit, uitgeschakeld en opgeladen.
Maar onderweg naar huis, tijdens mijn terugvlucht, ging ik meteen weer aan: een jonge moeder, 21 jaar, had haar baby verloren na 21 weken zwangerschap. Ongepland begonnen, maar inmiddels zo gewenst.
Tijdens de terugvlucht hadden we al contact via WhatsApp want tegenwoordig zit er gewoon wifi in het vliegtuig. En toen ik bij de bagageband op Schiphol stond te wachten, spraken we elkaar telefonisch. Ik stelde de vragen die ik altijd stel bij een stilgeboren kindje, over de wateropbaring en het maken van herinneringen, zoals hand- en voetafdrukjes en een fotograaf. Maar alles bleek al geregeld. De kraamzorg had hen daarin heel goed begeleid. 🩵
De volgende dag was ik bij hen thuis en bespraken we hoe we stap voor stap toe gingen werken naar het definitieve afscheid.
Zo bleef hun kindje eerst nog een paar dagen thuis, zou er een afscheid plaatsvinden en pas de volgende zouden ze het kindje naar het crematorium brengen.
Op de dag van het afscheid was het eerste stapje: hun kindje uit het waterbedje halen en in zijn mandje leggen. Een moeilijk en intiem moment, omdat ze wisten dat ze hem hierna niet meer zouden zien. Ze haalden hem uit het water, hielden hem nog één keer vast, gaven kusjes en zongen een liedje. Daarna werd hij in doeken gewikkeld, kreeg hij een klein mutsje op en werd hij nog even toegestopt door zijn trotse papa en mama. Toen werd het mandje gesloten.
De volgende stap die hen te wachten staat, is de afscheidsbijeenkomst met beschuit en muisjes. Daar schrijf ik de volgende keer over. ✨
#stilgeboren #wateropbaring #persoonlijkafscheidnemen #beschuitmetmuisjes #wanmakeruitvaart
📸: Met toestemming van de familie (foto is met liefde en trots toegestuurd door de moeder) fotograaf @patriciapetrick_fotografie
𝐕𝐑𝐈𝐉𝐌𝐈𝐁𝐎 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐞𝐥 🌿
De lente hangt voorzichtig in de lucht.
De dagen worden lichter.
Een mooi moment om even samen te komen en steun bij elkaar te vinden tijdens onze vrijmibo voor hart en ziel.
Op vrijdag 27 februari ben je van harte welkom bij Wanmaker Uitvaart.
📍 Gerrit van Assendelftstraat 17D
🕓 16:00 – 18:00 uur
Een plek om herinneringen te delen, te luisteren, bij te praten of gewoon even samen te zijn.
Een warme, veilige omgeving waar je welkom bent zoals je bent.
Wij zorgen voor een hapje, een drankje en een luisterend oor. 🌼
Zien we je vrijdag?
#vrijmibo #voorhartenziel #wanmakeruitvaart #verbinding #samenzijn #herinneringen #uitvaartheemskerk
