Mooie verhalen van
Mandy
Verhalen uit het hart van een uitvaartondernemer
Met mijn columns, die ik wekelijks schrijf voor de lokale krant en social media, wil ik als uitvaartverzorgster meer achtergrond en verdiepende informatie geven over onderwerpen rondom overlijden.
Dit kan gaan over een bepaald onderwerp rondom een uitvaart, maar het kan ook een ervaring zijn uit het werk als uitvaartverzorgster. Hiermee hoop ik meer openheid te creëren en het taboe rondom de dood iets te verkleinen.
Een rouwstoet passeert, hoe hoort het eigenlijk?
Wanneer ik voor een rouwstoet uitloop erger ik me vaak groen en geel aan wat er gebeurt op straat. Hoe de stoet wordt doorgesneden door een ongeduldige automobilist, we worden ingehaald door een groepje langs scheurende scooters omdat we ‘te langzaam’ rijden of...
Ome Frank de spontane spreker
Wanneer iemand komt te overlijden heb ik meestal twee grote gesprekken met de nabestaanden. De eerste kort na het overlijden en de tweede na een paar dagen, om het draaiboek voor de uitvaart op te maken. Tijdens dit gesprek stemmen we het programma af...
“Hij is weer thuis”
Dit klinkt misschien heel gek, maar ik heb vandaag iemand blij gemaakt. Een moeder door haar zoon na 18 jaar weer bij haar thuis te brengen. Althans, zo ervaarde ze het. Achttien jaar geleden is hij verongelukt en is toen begraven op een mooi plekje bij...
Wij helpen u graag
Heeft u vragen over één van de onderwerpen of een andere vraag? Neem gerust contact met ons op. Laat u inspireren over een liefdevol en persoonlijk afscheid.
Op vrijdag 29 mei organiseren wij weer een bijzondere 𝗩𝗿𝗶𝗷𝗺𝗶𝗯𝗼 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗵𝗮𝗿𝘁 𝗲𝗻 𝘇𝗶𝗲𝗹 🌿☀️💛
Deze keer maken we samen een mooie lentewandeling door de Duinen, met onderweg een gezellige tussenstop voor een drankje bij de Kruisberg.
Een moment om samen stil te staan, herinneringen te delen en elkaar te ontmoeten in een warme en ontspannen sfeer 🌾✨.
Ditmaal een uurtje eerder dan normaal wegens de sluitingstijd van de Kruisberg.
🗓️ Vrijdag 29 mei
⌚ Verzamelen om 15.00 uur
📍 Startlocatie: op de parkeerplaats in het Duin (ingang tegenover de Patatoloog)
Consumpties zijn voor eigen rekening.
Iedereen is welkom: voor een luisterend oor, een mooi gesprek of gewoon om even samen te zijn voor eenieder die iemand verloren heeft. Een veilige plek om lotgenoten te verbinden 🌈✨
#vrijmibo #voorhartenziel #wandeling #verbinding #wanmakeruitvaart
𝗘𝗲𝗻 𝗵𝗮𝗿𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝘀𝘁𝗲𝗲𝗻 🩷
Ik ben iemand van eerst zien, dan geloven.
Zo maak ik soms dingen mee in mijn werk die me aan het denken zetten. Of misschien beter gezegd; die mij verwonderen.
Ella was een spirituele vrouw. Dat zag je meteen als je bij haar thuis kwam. Overal lagen stenen, mineralen en bijzondere afbeeldingen. Zelf ben ik hier nooit echt mee bezig geweest, maar ik heb wel altijd opengestaan voor de gedachte dat er meer energieën bestaan dan wij kunnen zien. Door mijn werk heb ik daarnaast veel respect gekregen voor moeder natuur, voor het menselijk lichaam en alle processen die daar na overlijden bij horen.
Toen Ella naar het hospice verhuisde, nam ze één speciale steen met zich mee. Een rozenkwarts in de vorm van een hartje. Een steen die volgens kenners staat voor liefde, warmte en rust. Ze wilde hem ook na haar overlijden graag in haar hand houden. Toen wij haar op de dag van de uitvaart van de bank naar haar baar overbrachten, zagen we iets bijzonders. De hand waarin zij de steen vasthield, had een duidelijk andere kleur dan haar andere hand. Donkerder. Alsof die hand nét iets verder was in het natuurlijke proces na overlijden. Ik sprak het direct uit. Mijn collega keek nog eens goed en bevestigde meteen wat ik zag. Ook hij werkt al jarenlang in de uitvaartzorg, als overledeneverzorger, en gaf aan dit nog nooit eerder te hebben meegemaakt: twee handen van een overledene met duidelijk verschillende kleuren.
Misschien is er een logische verklaring voor. Misschien ook niet. Maar sindsdien kijk ik toch nét iets anders naar die bijzondere steen en de krachten van moeder natuur. 🌿
#moedernatuur #rozenkwarts #spiritualiteit #bijzonderesteen
Lieve familie, vrienden en bekenden.
Net als vorig jaar organiseren we vanuit de Rotaryclub weer een badeendjesrace voor het goede doel. Vorig jaar hebben sommigen van jullie ons al enorm gesteund door lootjes te kopen en wij hopen natuurlijk dat jullie ons ook dit jaar weer willen helpen. 💛
Ten opzichte van vorig jaar zijn er een paar dingen veranderd:
• de locatie: dit jaar verzorgen wij de opening van het 𝗛𝗲𝗲𝗺𝘀𝗸𝗲𝗿𝗸𝘀 𝗙𝗲𝘀𝘁𝗶𝘃𝗮𝗹 𝗼𝗽 𝗵𝗲𝘁 𝗸𝗲𝗿𝗺𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝗿𝗲𝗶𝗻 𝗼𝗽 𝘇𝗼𝗻𝗱𝗮𝗴 𝟯𝟭 𝗺𝗲𝗶 𝗼𝗺 𝟭𝟮.𝟬𝟬 𝘂𝘂𝗿. (Wees welkom!)
• er zijn dit jaar 𝟭𝟬 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲/𝗺𝗼𝗼𝗶𝗲 𝗹𝗼𝗸𝗮𝗹𝗲 𝗽𝗿𝗶𝗷𝘇𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝘄𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻 in plaats van verschillende kleinere prijzen.
• en misschien wel de belangrijkste verandering: 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗼𝗲𝗱𝗲 𝗱𝗼𝗲𝗹.
Dit jaar is het goede doel: 𝗛𝗲𝘁 𝗟𝗮𝗻𝗱𝗷𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗞𝗲𝗲𝘀. Een prachtig initiatief van de ouders van Shari (die bij ons werkt), waar volledig op vrijwillige basis meerdere dagen per week mensen met dementie worden opgevangen op hun landje aan de Tolweg. Daar zijn zij actief bezig op het land, voelen zij zich nuttig en maatschappelijk betrokken én worden mantelzorgers tegelijkertijd even ontlast.
Kortom: een prachtig initiatief waar wij ons dit jaar met veel liefde voor inzetten. 🦆
Maar… daar hebben wij natuurlijk wel weer jullie hulp bij nodig.
𝗪𝗶𝗲 𝗼 𝘄𝗶𝗲 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗲𝗿 𝗹𝗼𝗼𝘁𝗷𝗲𝘀 𝗸𝗼𝗽𝗲𝗻? 𝗢𝗳 𝗺𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝘇𝗲𝗹𝗳𝘀 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗼𝗼𝗿𝘃𝗲𝗿𝗸𝗼𝗽𝗲𝗻?
De lootjes zijn alvast te reserveren via de app of vanaf maandag fysiek te koop in onze uitvaartwinkel aan de Gerrit van Assendelftstraat 17D in Heemskerk.
(maandag t/m vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur)
We moeten er in totaal 1500 kwijt 😅
Liefs Mandy Wanmaker
Wanmaker Uitvaart
(Ps. Delen is lief 🥰)
𝗛𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘂𝗿𝘁𝗷𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗼𝗺𝗮 👵🏻
Een paar weken geleden begeleidde ik de uitvaart van een oma van vijf kleinkinderen. Zodra de familie binnenkwam, was het een gezellige drukte van spelende kinderen, verhalen en heel veel vragen. 🧡 Eén van de kleinkinderen liep die middag een beetje als een schaduw achter me aan. Vol nieuwsgierigheid en heel veel verhalen. Op een gegeven moment ging het over het geurtje van oma. Dat hing nog sterk in de kamer. Ik vertelde hem dat geur één van de sterkste herinneringen in ons geheugen is. Dat je soms jaren later ineens iets ruikt en direct weer terug bent bij die herinnering of persoon. Zo vertelde ik hem dat ik ruim 33 jaar later nog steeds de geur van mijn eigen oma zou herkennen. 🤗
Om deze geur en herinnering vast te houden maakten we samen een klein geurzakje. Een zakdoekje met vier spraytjes van oma’s parfum, daarna in een gripzakje gedaan. We plakten er een sticker op en met stift schreef hij ‘oma’ erop.
Ik zei dat hij het zakje een mooi plekje moest geven op zijn kamer. En dat iedere keer dat hij oma miste of aan haar wilde denken, hij dit zakje kon openmaken en eraan kon ruiken. 👃🏻
Mijn schaduw was hierna even weg. Enkele minuten later kwam hij terug en zei vol trots: “𝙄𝙠 𝙝𝙚𝙗 𝙣𝙚𝙩 𝙚𝙫𝙚𝙣 𝙣𝙖𝙖𝙨𝙩 𝙤𝙢𝙖 𝙜𝙚𝙯𝙚𝙩𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙩𝙚𝙜𝙚𝙣 𝙝𝙖𝙖𝙧 𝙜𝙚𝙯𝙚𝙜𝙙 𝙙𝙖𝙩 𝙞𝙠 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙩𝙞𝙚𝙣 𝙟𝙖𝙖𝙧 𝙣𝙤𝙜 𝙨𝙩𝙚𝙚𝙙𝙨 𝙬𝙚𝙚𝙩 𝙝𝙤𝙚 𝙯𝙚 𝙧𝙪𝙞𝙠𝙩.”
🌼🌼🌼
#herinneringenbewaren #geur #oma #persoonlijkafscheidnemen #rouwverwerking
Moederdag 💖
Voor sommigen een dag vol knuffels, bloemen en samen zijn.
Voor anderen een dag waarop herinneringen extra dichtbij voelen. 🕊
Of je je moeder vandaag kunt vasthouden, bellen of alleen nog in gedachten dichtbij hebt… liefde blijft altijd bestaan.
En als ze er nog is: maak die foto. Dat kleine filmpje. Leg die gewone momenten vast.
Niet perfect, maar écht.
Want later zijn het juist die kleine beelden die van onschatbare waarde worden. ✨
#moederdag #herinneringen #gemis #liefdeblijft #herinneringenvastleggen #koesteren #wanmakeruitvaart
𝗕𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝘂𝘂𝗿
Het is midden in de nacht als mijn telefoon gaat. Aan de andere kant hoor ik een stem die de rust probeert te bewaren, maar waarin lichte paniek doorklinkt. “𝙊𝙣𝙯𝙚 𝙢𝙤𝙚𝙙𝙚𝙧 𝙞𝙨 𝙣𝙚𝙩 𝙤𝙫𝙚𝙧𝙡𝙚𝙙𝙚𝙣… 𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙍𝙤𝙙𝙚 𝙆𝙧𝙪𝙞𝙨 𝙕𝙞𝙚𝙠𝙚𝙣𝙝𝙪𝙞𝙨… 𝙚𝙣 𝙬𝙚 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙞𝙟𝙥𝙚𝙣 𝙙𝙖𝙩 𝙯𝙚 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙨 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙎𝙘𝙝𝙞𝙥𝙝𝙤𝙡 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙩 𝙜𝙚𝙗𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩.”
Ik weet meteen wat er speelt.
Zoals in zoveel ziekenhuizen worden mensen na een overlijden overgebracht naar een centraal mortuarium, tenzij iemand binnen enkele uren direct vanuit het ziekenhuis wordt opgehaald. Het centrale mortuarium van het RKZ 🏥 bevindt zich bij Schiphol, in Amsterdam. Praktisch geregeld, maar voor families — zeker uit de directe omgeving — vaak een onrustige gedachte. Zeker op zo’n moment, waarin alles al onwerkelijk voelt. “𝘿𝙖𝙩 𝙬𝙞𝙡𝙡𝙚𝙣 𝙬𝙚 𝙣𝙞𝙚𝙩,” hoor ik. “𝙆𝙖𝙣 𝙙𝙖𝙩 𝙣𝙤𝙜 𝙫𝙤𝙤𝙧𝙠𝙤𝙢𝙚𝙣 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙚𝙣?” Ik stel ze gerust en hang op.
Daarna gaat het snel. Ik bel mijn collega’s van de verzorging. Zij nemen direct contact op met de dienstdoende medewerkers en zetten alles in gang om haar op tijd vanuit het ziekenhuis op te halen, ook midden in de nacht. Nog geen paar uur later is ze overgebracht naar onze gekoelde ruimte in Heemskerk, waar zij later een eigen afscheidskamer krijgt, zodat de familie in alle rust afscheid kan nemen. Doordat we haar binnen die tijd hebben kunnen ophalen, worden er bovendien geen mortuariumkosten in rekening gebracht.
De volgende dag spreek ik de familie, bewust pas in de middag. Eerst even landen en, waar mogelijk, nog wat slapen. Ze vertellen hoe de nacht voor hen was en hoe opgelucht ze waren toen alles geregeld bleek. 🙏🏻
Soms zit het in iets ogenschijnlijk praktisch. Een paar uur, een telefoontje en snel schakelen. Maar voor een familie maakt dat alle verschil.
♥️♥️♥️
#afscheidnemen #persoonlijk #snelschakelen #wanmakeruitvaart
Vier mei. De dag dat we de mensen herdenken die voor onze vrijheid hebben gestreden.🕊
“Ik herdenk, want aan onze vrijheid zit een verhaal. Een verhaal van velen die het leven lieten zodat ik van vrijheid mag genieten. Vrijheid is niet doodnormaal…”
#4mei #Dodenherdenking
𝐍𝐨𝐠 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 `𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧` 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐟𝐞𝐬𝐭𝐢𝐯𝐚𝐥𝐬 🌞
Koningsdag zit erop en de zomer staat alweer voor de deur. De eerste festivals komen eraan en voor wie mij kent: ik hou d’r van ❤️. Even alles loslaten, zon, muziek, vrienden en samen het leven vieren. En het leuke is: op festivals kom ik ook regelmatig nabestaanden tegen. Sommigen zijn dan eerst verbaasd, maar eigenlijk vindt iedereen het altijd leuk om elkaar in een andere setting tegen te komen. Zo ook Monique. Ik kom haar al jaren tegen en ik weet zeker: zo ook komende zomer.
Monique verloor een paar jaar geleden haar beste vriendin, haar maatje met wie zij altijd naar festivals ging. Na haar overlijden kreeg ze een deel van de as. Sindsdien smokkelt ze ieder festival een stukje daarvan mee het terrein op en laat ze ook weer een deeltje achter. Wanneer ik haar dan tegenkom op een festival, komt ze enthousiast naar me toe, krijg ik een dikke knuffel en begint ze daarna altijd een beetje te fluisteren: “𝙈𝙚𝙣, 𝙠𝙞𝙟𝙠… 𝙞𝙠 𝙝𝙚𝙗 𝙝𝙖𝙖𝙧 𝙬𝙚𝙚𝙧 𝙗𝙞𝙟 𝙢𝙚 𝙝𝙤𝙤𝙧,” terwijl ze haar tasje openvouwt en stiekem een klein zakje as laat zien. Of ze laat een foto zien van een plek op het terrein: “𝙆𝙞𝙟𝙠, 𝙙𝙖𝙖𝙧 𝙡𝙞𝙜𝙩 𝙯𝙚 𝙣𝙪. 𝙕𝙚 𝙬𝙖𝙨 𝙬𝙚𝙚𝙧 𝙜𝙚𝙯𝙚𝙡𝙡𝙞𝙜 𝙢𝙚𝙚 𝙝𝙤𝙤𝙧.” ☺️
Sinds vorig jaar gaat ook de dochter van haar vriendin mee, en ook zij heeft deze traditie inmiddels overgenomen. Zo blijft het iets van hen samen. Ik weet zeker dat zij er ook komend festivalseizoen weer een mooie, liefdevolle zomer van maken. Vol vriendschap en kleine momenten waarin ze haar steeds weer even tegenkomen. En als dan ergens de muziek van Tiësto klinkt – die zij ook op haar uitvaart hebben gedraaid – weten ze het zeker: ze was er weer helemaal bij. 𝐍𝐨𝐠 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧. ✨
#nogaltijdsamen #latenwededoodbespreekbaarmaken #wanmakeruitvaart
